سیمبیاتس، سپری در برابر جنگ های سایبری




بررسی سیستم حفاظتی symbiotes برای مدت طولانی ضدهکرها روی حفاظت از رایانه های شخصی و سرورها تمرکز داشتند. به همان اندازه که میکروچیپ ها کوچک تر و قدرتمندتر می شوند، اهداف هکرها هم گسترده تر می شود؛ درست همانند رایانه های تعبیه شده در وسایل مختلف مانند الکترونیک موتور خودروها، ترمز و قفل در، روترها که ستون فقرات اینترنت هستند، ماشین های نیروگاه های برق، خطوط راه آهن و درهای سلول زندان و حتی ایمپلنت ها و تجهیزات پزشکی مانند الکتروشوک و پمپ انسولین. بسیاری از این دستگاه ها هم اکنون می توانند با دیگر رایانه ها لینک شوند و آنها را به طور مساوی در معرض خطر ابتلا به مزاحمان قرار دهد. اکنون دانشمندان علم رایانه در حال ابداع سیستم حفاظتی به نام symbiotes هستند که می تواند بدون در نظر گرفتن سیستم های عامل زیربنایی روی رایانه های جاسازی شده، اجرا شود. محققان معتقدند، اگرچه، انجام این کار ممکن است به آنها در حفاظت از زیرساخت های حیاتی کشورها و شرکت ها کمک کند، اما ممکن است باعث شود که جنگ در برابر این دستگاه ها برای سال ها از دید پنهان بماند. سیمبیاتس، یک سیستم حفاظتی این مشکل بدتر از آن است که بتوانید فکرش را بکنید. براساس تحقیقات انجام شده تعداد زیادی از دستگاه ها مسیرهای کاملا باز برای حمله دارند. به عنوان مثال، سال ۲۰۱۱، پس از اسکن بخش های زیادی از اینترنت، دانشمندان علم رایانه، آنگ کویی (Ang Cui ) و سال استولفو (Sal Stolfo)، در دانشگاه کلمبیا، بیش از ۴ / ۱ میلیون دسترسی عمومی به رایانه های تعبیه شده در دستگاه ها و ماشین ها در ۱۴۴ کشور جهان شناسایی کردند که هنوز رمزعبورشان به صورت پیش فرض کارخانه ای است که این امکان را به هر کسی که دسترسی به اینترنت دارد می دهد تا این ماشین ها را به طور کامل کنترل کند. این میزان تقریبا برابر با یک پنجم رایانه های تعبیه شده ای است که آنها توانستند بیابند، که شامل روترها، سیستم های ویدئو کنفرانس، دستگاه تلویزیون های کابلی و فایروال هایی بوده که برای حفاظت از شبکه های رایانه ای است. این آسیب پذیری انبوهی از خطرات را در بر خواهد داشت. سال ۲۰۱۱، کویی و استولفو نشان دادند که می توانند چاپگرهای ساخته شده توسط شرکت هیولت ـ پاکارد (Hewlett–Packard) یا همان شرکت HP را از طریق سندهای آلوده یا اتصال آنلاین هک کنند و امکان جاسوسی درباره آنچه این چاپگرها چاپ می کنند را بیابند و به تمام رایانه هایی که به چاپگر متصلند وارد شوند. (HP از آن زمان به بعد این مشکل را برطرف کرد.) علاوه بر این کویی توضیح می دهد که می توان براحتی نرم افزارهای مخرب یا تروجان ها را گسترش داد که این امر، امکان خاموش کردن روترهای آلوده به هکرها را می دهد، آن هم فقط با کمک بسته های داده ای بی ضرر. کویی درباره نوع حمله ای که به سیستم های تعبیه شده، می شود، می گوید: «این نوع حملات از نوع حملاتی نیست که در آن مجرمان در حال تلاش برای به دست آوردن اطلاعات کارت اعتباری هستند. آنها پنهانی تر و پیچیده ترند. این حملات در سطح مسائل مربوط به سیستم های جاسوسی اند. افرادی که هدفشان این سیستم هاست هیچ سروصدایی ایجاد نمی کنند، اما ممکن است زیرساخت های حیاتی یک کشور را هدف بگیرند.» یکی از مشکلاتی که پژوهشگران در طراحی تدابیر حفاظتی برای از بین بردن این آسیب پذیری ها با آن روبه رو هستند تنوع باورنکردنی است که در برنامه های درحال اجرا در رایانه های تعبیه شده وجود دارد. برای مثال، کویی می نویسد که فقط روترهای ساخت شرکت سیسکو حدود ۳۰۰هزار سفت افزار ـ سیستم عامل رایانه های تعبیه شده و برنامه های ضمیمه آن ـ مختلف دارد.» اکنون کویی و همکارانش سیستم ضد بدافزاری را ایجاد کرده اند؛ آنها می گویند این سیستم می تواند روی رایانه های تعبیه شده مختلفی صرف نظر از سیستم عامل آنها، اجرا شود. آنگ کویی یک مشکل جدی را شناسایی کرده است که تاکنون به طور جدی به آن فکر نشده بود و راه حل های واقعی برای حل این مشکل ارائه داد. این سخنان پژوهشگر امنیتی چارلی میلر از توییتر است، تحلیلگر سابق آژانس امنیت ملی بخوبی آشکار می سازد آسیب پذیری در محصولات اپل مانند آیفون و مک بوک ایر شناخته شده است. سیمبیاتس چگونه کار می کند؟ به جای اجرای درون سفت افزار یا همان سیستم عامل دستگاه ـfirmware ـ این سیستم دفاعی خارج از سیستم عامل دستگاه اجرا می شود، مستقیما روی واحد پردازشگر مرکزی(CPU). نرم افزار سیمبیاتس (symbiotes) به طور دائم و تصادفی تعداد زیادی از قطعات کد سفت افزار بررسی می کند تا از ناهنجاری هایی که ممکن است نشان نفوذ باشد، جلوگیری کند. کویی می گوید: «این کار برنامه ریزی و طراحی زیادی نیاز داشت تا مطمئن شویم سیمبیاتس از CPU بیش از توانش کار نمی کشد.» واقعیت این است که سیمبیاتس به طور مستقل از برنامه هایی که از آنها حفاظت می کند اجرا می شود. به این معنا که سیمبیاتس برای یک نوع از پردازنده ها طراحی شده است، ARM که در بسیاری از تلفن های هوشمند دیده، یا MIPS که در بسیاری از روترها پیدا می شود ـ این نرم افزار می تواند با هر سیستم عاملی که ممکن است روی این CPUها اجرا شود، کار کند. کویی می گوید: «سیمبیاتس نیازی ندارد تا بداند برنامه های را که بررسی می کند چگونه کار می کنند.» آنها برنامه ریزی کردند که یک نمونه اولیه از سیمبیاتس را به دولت آمریکا در پایان سال ۲۰۱۲ جهت آزمایش ارائه دهند و کار خود را با تاسیس یک شرکت تجاری سازی کنند، شرکت امنیتی بادکنک قرمز (Red Balloon Security). وجود یک مشکل در حالی که رویکرد استولفو و کوی به گفته اسکات بورگ (Scott Borg) ـ مدیر واحد غیرانتفاعی پیامدهای سایبری ایالات متحده ـ بسیار امیدوار کننده است، او هشدار داد هنوز مشکلی وجود دارد و آن امکان دور زدن این سیستم حفاظتی توسط مهاجمان است. برای مثال، ممکن است راه هایی برای جلوگیری از شناسایی برنامه های مخرب توسط symbiotes به عنوان بدافزار وجود داشته باشد. به گفته بورگ، تعداد زیادی از اقدامات مخرب از دیدگاه یک رایانه می تواند شبیه اعمال طبیعی باشد. او می افزاید: یک درجه امنیت سایبری نیاز به بررسی مفهومی و فیزیکی دارد؛ قبل از این که با اطمینان میزان تاثیر این سیستم بیان شود. مارک داسییر (Marc Dacier)، مدیر ارشد آزمایشگاه تحقیقاتی سیمانتک (Symantec Research Labs)، سیمبیاتس را یک بخش بسیار زیبا از کار می خواند، اما یک مانع بزرگ وجود دارد و آن، این است که شرکت ها باید تمام دستگاه های خود را با آن ارتقا دهند. از این رو ایالات متحده در تلاش است قوانینی را وضع کرده و طبق آن شرکت های سازنده را مجبور به پیروی از این فناوری کنند تا زیر ساخت های این کشور مانند نیروگاه های برق، مراکز درمانی آب و خطوط لوله گاز در مقابل حملات سایبری مقاوم باشند. فراموش نکنیم زیرساخت های هر کشور، یکی از نقاط حیاتی آن کشور است. حیاتی بودن این نقاط باعث شده که در جنگ ها همیشه یکی از موارد تهاجم باشند. در زمان کنونی که زمان رونق جنگ های سایبری است، خطر نفوذ به سیستم های زیرساختی وجود دارد و هر کشوری در تلاش برای حفاظت از این بخش های حیاتی خود است. سیمبیاتس، یکی از همین تلاش هاست، تلاشی که مطمئنا می تواند بسیار مفید باشد، بخصوص برای کشور سازنده اش. البته نباید فراموش کرد برای حفاظت از سیستم های زیرساختی محققان هر کشور باید تلاش کنند تا امکان نفوذ مهاجمان به هیچ وجه وجود نداشته باشد. منبع: www.scientificamerican.com