آزمایش رانندگی با نسل ششم ”شورولت کوروت“




نسل ششم شورولت کوروت یا کوروت C۶۷ بهترین گونه این اتومبیل از آغاز ساخت تاکنون است. این سوپر اسپرت نسبت به گونه های پیشین، کوچک تر، سبک تر و اقتصادی تر شده، اما موتور آن هنوز هم از گونه V۸ و با توان ۴۰۵ اسب بخار است. کوروت از آغاز تولید تاکنون همواره اتومبیلی مورد توجه بوده، بدین روی بد نیست نگاهی به تاریخچه ساخت این اتومبیل زیبا بیاندازیم. شورولت C۱ از سال ۱۹۵۳ تا ۱۹۶۳ نخستین مدل کوروت با نام ”شورولت C۱“ در سال ۱۹۵۳ در نیویورک به دوستداران خودروهای اسپرت معرفی گردید و ۳۰ جولای همان سال نخستین مدل های آن، خط تولید کارخانه را ترک کردند. از این مدل ۳۰۰۵۳ دستگاه ساخته شده است. همگی این اتومبیل ها در رنگ سفید، با پیشرانه ۶ سیلندر با توان ۱۵۰ اسب بخار و با گیربکس ۲ سرعته اتوماتیک به بازار فـرستاده شده اند. از این شمار تنها ۱۸۳ دستگاه آن به فروش رسیده است. همین اتومبیل در مدل سال ۱۹۵۵ خود با موتور ۳/۴ لیتری ۸ سیلندر و با گیربکس دستی به بازار آمد. سال ۱۹۵۷ شاید سال تولد نخستین مدل های اصلی کوروت با پیشرانه ۸ سیلند ۶/۴ لیتری با توان ۲۸۳ اسب بخار باشد. مدل سال ۱۹۵۸ این اتومبیل با ۴ چراغ در جلو نخستین مدل این اتومبیل بود که سوددهی به کارخانه را آغاز نمود. از این مدل شمار ۹۱۶۸ دستگاه ساخته و فروخته شد. از مدل سال ۱۹۶۰ این اتومبیل شمار ۱۰۰۰۰ دستگاه به فروش رسید و مدل ۱۹۶۲ آن با موتور ۴/۵ لیتری V۸ از توان ۳۶۰ اسب بخار بهره مند بود. کوروت C۲ از سال ۱۹۶۳ تا ۱۹۶۷ این مدل با نام Sting Ray C۲، در ۲ گونه کوپه و رودستر به بازار آمد. مدل کوپه این اتومبیل از شیشه عقب ۲ تکه برخوردار بود. این شیشه عقب در مدل های سال ۱۹۶۴ به دلیل دید نه چندان خوب رو به عقب به شیشه یکپارچه تبدیل شدند. پیشرانه های این مدل ها تا ۳۷۵ اسب بخار توان داشتند. مدل سال ۱۹۶۵ این اتومبیل با برخورداری از پیشرانه ۵/۶ لیتری از توان ۴۲۵ اسب بخار بهره مند بود. حجم موتور مدل سال ۱۹۶۶ کوروت به ۷ لیتر رسید و در دو گونه با توان های ۳۹۰ و ۴۲۵ اسب بخار به فروش رسید. شتاب صفر تا ۱۰۰ کیلومتر سریع ترین مدل کوروت در این سال ۷/۵ ثانیه بود. کوروت C۲ با پیشرانه ۷ لیتری در سال ۱۹۶۷ در دو گونه ۳۰۰ و ۴۳۵ اسب بخاری به بازار آمد و مدل مسابقه ای آن با کد L۸۸ با سرسیلندر آلومینیمی رسماً از توان ۴۳۰ اسب بخار و به طور غیررسمی از توان بیش از ۵۰۰ اسب بخار بهره مند بوده است. کوروت C۳ از سال ۱۹۶۸ تا ۱۹۸۲ طراحی مدل C۳ بیشتر با چراغ ها و برف پاک کن های پنهان و سقف قابل برداشتن شکل گرفت. این اتومبیل در سال ۱۹۶۹ نام کوروت ”استینگ ری“ برخود گرفت. پیشرانه ۴/۷ لیتری این اتومبیل در سال ۱۹۷۰ از توان ۳۹۰ اسب بخار برخوردار بوده است. توان این پیشرانه در سال ۱۹۷۲ به دلیل حذف سیستم توربو کمتر شد و سال ۱۹۷۴ آخرین سال پیشرانه های ۲/۷ لیتری برای کوروت بود. سال ۱۹۷۷ سال استاندارد کردن سیستم های فرمان هیدرولیک و ترمزهای دیسکی برای این اتومبیل بود و در سال ۱۹۷۹ رکورد فرش کوروت از مرز ۵۳۰۰۰ دستگاه فراتر رفت. سال ۱۹۸۲ آخرین سال ساخت این مدل بوده است. مدل های این سال تنها با پیشرانه های ۲۰۰ اسبی و گیربکس های اتوماتیک به بازار آمده اند. کوروت C۴ از سال ۱۹۸۳ تا ۱۹۹۶ کوروت C۴ در آوریل سال ۱۹۸۳ با پیشرانه ۲۰۵ اسبی معرفی شد. در سال ۱۹۸۵ توان پیشرانه این اتومبیل برابر با ۲۳۰ اسب بخار بوده است. در سال ۱۹۸۶ گونه های روباز کوروت دوباره خط تولید کارخانه را ترک می کنند. در سال ۱۹۸۹ گیربکس های ۶ سرعته و ترمزهای ضدبلوکه به گونه استاندارد در این اتومبیل ها مونتاژ می شوند. در همین سال امکان سفارش کوروت با پیشرانه ۷/۵ لیتری ۸ سیلندر که با همکاری لوتوس ساخته شده بود با ۳۲ سوپاپ در سر سیلندر و ۳۱۷ اسب بخار نیز برای خریداران موجود بود. این مدل ها که با نام ZR۱ به فروش رسیده اند از قسمت عقب پهن تر و تنها در گونه کوپه ساخته شده اند. در سال ۱۹۹۱ کوروت مورد یک بهینه سازی (Face Lift) قرار می گیرد. این مدل با سیستم فنربندی قابل تنظیم نیز قابل سفارش بوده است. در سال ۱۹۹۲ مدل پایه کوروت دارای پیشرانه ای ۳۰۰ اسبی و برخوردار از سیستم ضدهرزگردی چرخ ها بوده است و مدل های ZR۱ نیز از پیشرانه هائی با توان ۴۰۵ اسب بخار بهره مند بوده اند. سال ۱۹۹۵ پایان ساخت گونه ZR۱ یک بوده و مدل های این سال با بهینه سازی هائی در نمای جلو و ترمزهائی نیرومندتر ساخته شده اند. کوروت C۵ از سال ۱۹۷۷ تا ۲۰۰۴ مدل سال ۱۹۹۷ این اتومبیل تا اندازه ای کوچک تر و در طراحی بدنه خشن تر به چشم می آید، از سوی دیگر پیشرانه های ۸ سیلندر این مدل نیز یا ۳۴۵ اسب بخار دارای هماهنگی خوبی با طراحی بدنه این مدل هستند. در سال ۱۹۹۸ خریداران کوروت از امکان سفارش مدل روباز این مدل نیز برخوردار بودند. مدل سال ۱۹۹۹ کوروت در گونه کوپه هاردتایپ، با گونه ای سقف دار از مدل کابریولت با فنربندی سفت، گیربکس ۶ سرعته دستی و قفل دیفرانسیل به بازار آمد. در سال های ۲۰۰۱ و ۲۰۰۲، مدل ZO۶ کوروت به بازار آمد. نیرومندترین پیشرانه این مدل در سال ۲۰۰۲ از توان ۴۰۵ اسب بخار برخوردار بود. بدنه به گفته طراح کوروت C۶، آقای ”تام پیترس“، همان گونه که شیشه های کوکاکولا در زمان خود به دستان پرتوان پیکاسو شکل گرفت و تا امروز فرم اصیل خود را نگاه داشته است، کوروت نیز از نخستین مدل ها تاکنون همواره از فرمی اصیل برخوردار بوده است. به گفته متخصصان، گرچه کوروت در نگاه نخست یک خودرو اسپرت آمریکائی به چشم می آید، اما طراح C۶ در فرم دادن به بدنه آن از الگوهای اروپائی نیز بهره گیری نموده است. درازا، پهنا و بلندای بدنه این اتومبیل به ترتیب برابر با ۴۴۴، ۱۸۴ و ۱۲۵ سانتی متر است، بدین روی C۶ در درازا ۵/۱۲ سانتی متر کوتاه تر از مدل پیشین و در پهنا ۵/۲ سانتی متر باریک تر از C۵ شده است. از سوی دیگر طراحان کوروت برای بخشیدن بهترین فرم آیرودینامیکی به این اتومبیل، ساعت ها بر روی آن در تونل باد کار کرده اند و پس از آن کوروت C۶ را در اتوبان های آلمان و پیست نوربرگ رینگ در آلمان مورد آزمایش قرار داده اند. سیستم ویژه فنربندی عقب این اتومبیل گونه ای از فنرهای شمش بوده که در عرض اتومبیل قرار گرفته و موجب گشته که بازوهای نگاهدارنده چرخ های این ماشین بسیار کوچک تر گردند. کوچک تر شدن این قطعه ها نیز موجب بزرگتر شدن صندوق بار این کوروت شده اند. بدین روی گنجایش صندوق بار این اتومبیل به ۶۴۳ لیتر رسیده است. این گنجایش صندوق بار شاید در هیچ اتومبیلی در کلاس استیشن نیز دیده نشود. کوروت C۶ گرچه در کلاس کوپه قرار می گیرد، اما به دلیل برخورداری از سقف با قابلیت برداشتن (دستی) می تواند به گونه روباز نیز مورد استفاده قرار گیرد. درون صندوق بار این کوروت نیز فضای کافی برای قراردادن این سقف وجود دارد.